Zdravo Gost, ako čitate ovo, to znači da niste registrovani. Kliknite ovde da se registrujete u nekoliko jednostavnih koraka, uživaćete u svim odlikama našeg Foruma. Imajte na umu da su zabranjeni nepristojni ili besmisleni nikovi (bez brojeva ili slova nasumice).
Istorija Srbije
Povecaj Tekst Smanji Tekst

  1. Dobro Došli na Radio Šumadinac forum.

    Trenutno pregledate forum naše zajednice kao gost, što vam daje ograničen pristup većini diskusija. Registacijom koja je besplatna dobijate mogućnost da postavljate teme, privatno komunicirate sa drugim članovima (PP), odgovarate na ankete, uploadujete, i pristup mnogim drugim posebnim delovima. Registracija je brza, jednostavna i apsolutno besplatna i zato Vas molimo, pridružite našoj zajednici danas!!

    Ukoliko imate bilo kakvih problema sa procesom registracije ili vašim nalogom za prijavljivanje, kontaktirajte nas.
+ Odgovor Na Temu + Kreiraj Novu Temu
Strana 1 od 2 1 2 ZadnjaZadnja
Prikaz rezultata 1 do 10 od 11
  1. #1
     OFF 
    VIP
    Poeni: 406,386, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.9%
    Dostignuća:
    OverdriveTagger First Class50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Posting Award
    Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna's Avatar
    Država
    Norway
    Registrovan
    Dec 2011
    Pol
    Zensko
    Zadnji Put Online : @
    Lokacija
    negde iznad zvezda
    Postovi
    59,575

    srce Istorija Srbije

    Istorija Srbije


    Prostor današnje Srbije bio je naseljen još u vreme poslednjeg glacijala, dakle oko 40 000. godine pre nove ere. Nekoliko kultura menjale su jedna drugu, a ostaci tih kultura spadaju u red najređih i najlepših u Evropi.

    Rimsko širenje na Balkan započelo je krajem trećeg veka pre nove ere, što ih je dovelo do sukoba sa kraljicom Tribala, Teutom. Nakon rimske pobede, put ka Balkanu je potpuno bio otvoren. Rimljani su na prostoru Srbije podigli veliki broj utvrđenja, a širila se ubrzano i mreža puteva. Ti putevi su bili aktivni i tokom srpskog srednjeg veka. Podela Rimskog Carstva dovela je do toga da je prostor Srbije potpao pod istočni deo, odnosno pod vlast dela države iz koje će kasnije nastati Vizantija.


    Srbi su na Balkansko poluostrvo počeli da pristižu sredinom sedmog veka. Oni su se najpre naselili na području današnje Grčke, ali kako im podneblje nije odgovaralo, krenuli su ka severu. Vizantijski car Iraklije dozvoljava Srbima da se nasele na prostoru današnje Srbije, čime zapravo počinje istorija srpskog naroda. Naredni vekovi doveli su do komešanja balkanskih naroda, zbog čega je veoma teško odrediti tadašnje granice koje su naseljavali Srbi. Srbi su se u narednom periodu upustili u duge i iscrpne borbe sa Bugarima, a u međuvremenu je među njima počelo da se širi hrišćanstvo. Ovo je period prve srpske dinastije, dinastije kneza Višeslava.


    Tokom druge polovine desetog veka ključnu ulogu u stvaranju srpske države imao je kralj Bodin, gospodar Zete. Njegovi naslednici su vodili teške borbe protiv Vizantije, sve do poraza koji su doživeli od cara Manojla I Komnina. Komnin je nakon pobede za velikog župana postavio Tihomira, sina Zavide. Tihomir je bio stariji brat Stefana Nemanje. Nemanja je podigao ustanak protiv Tihomira, uz koga su stala i braća Miroslav i Stracimir. Nakon što je pobedio svoju braći, Nemanja je učvrstio svoju vlast. Time se zapravo počela formirati srpska država kojom će naredna dva veka vladati dinastija Nemanjić. Tokom vladavine stefanovog sina Stefana, Srbija je podignuta u rang Kraljevine, a svoj vrhunac dostigla je 1346. godine, kada se Dušan proglasio za cara Srba i Grka. Ubrzo nakon Dušanove smrti započeo je period raspada Carstva, a poslednji vladar iz dinastije Nemanjić bio je car Uroš.


    Nakon propasti Carstva počinje period faktičkog nepostojanja srpske države. Srbija je bila podeljena na brojne oblasti kojima su samostalno vladali velikaši. Jedan od njih bio je i knez Lazar, koji je, nakon što ga je crkva podržala kao vrhovnog gospodara Srbije, predvodio udruženu srpsku vojsku u bici na Kosovu. Nadmoćne turske snage su zaustavljene, sultan Murat i knez Lazar su poginuli. Međutim, slaba Srbija više nije imala snage za odbranu. Već sledeće godine počinje prvi period turske vladavine nad Srbijom.

    Tokom tog perioda vlast u Srbiji peruzeo je sin kneza Lazara, Stefan Lazarević. On je 1402. godine poneo titulu despota, i period njegove vladavine se smatra za poslednji zlatni period srpskog srednjeg veka. Njegov naslednik Đurađ Branković, sin Vuka Brankovića, nije uspeo da sačuva srpsku Despotovinu, i ona je pada pod konačnu vlast Osmanlija 1459. godine.


    Usledio je period osmanske vladavine. Prvi veliki ustanak Srba bio je onaj u Banatu 1594. godine, nakon čijeg gušenja su iz osvete spaljene mošti Svetog Save. Srpski narod je tokom turske vladavine doživljavao razne strahote. Bečki rat, koji je trajao od 1683 – 1699. godine, doveo je do Velike seobe Srba predvođene patrijarhom Arsenijem III Čarnojevićem.

    Borba za oslobođenje srpskog naroda započela je revolucijom 1804. godine. Prvi srpski ustanak predvodio je vožd Karađorđe, a završen je srpskim porazom 1813. godine. Drugi srpski ustanak izbio je 1815. godine, a na čelu ustanka našao se knez Miloš Obrenović. Za razliku od svog prethodnika, Miloš Obrenović nije bio voljan da pribegava otvorenim sukobima, već je srpske ciljeve postizao diplomatijom i novcem. Miloševa borba za oslobođenje Srbije krunisana je širokom autonomijom, koja je kasnije vodila ka potpunoj nezavisnosti. Srbija je nezavisnost stekla 1878. godine, nakon čega započinje period oslobađanja i dalje okupiranih teritorija.


    Dvadeseti vek Srbija je započela prevratom. Sa trona je skinuta dinastija Obrenović, a na čelo Srbije se vraćaju Karađorđevići. Usledile su dramatične godine za Srbiju. Najpre je 1912. godine izbio Prvi balkanski rat, u kome su združene snage balkanskih država konačno proterale Turke. Već 1913. godine izbija i Drugi balkanski rat, u kome su se dotadašnje saveznice međusobno sukobile. Već sledeće, 1914. godine, Evropa je uplivala u Prvi svetski rat. Srbija je kraj rata dočekala kao pobednica, nakon čega je usledilo stvaranje Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Ova tvorevina bila je teško održiva, unutrašnji sukobi koji su je potresali najavljivali su njen kraj. Na čelu Kraljevine Jugoslavije stajao je kralj Aleksandar Karađorđević, koji je ubijen 1934. godine u Marseju.

    Jugoslavija je u Drugi svetski rat ušla sa brojnim problemima i nerešenim pitanjima. Poraz je bio neminovan. Država je rasparčana među silama Osovine, a usledili su brojni zločini nad pripadnicima srpskog, ali i drugih naroda. Usledile su godine borbe za oslobođenje, a istovremeno je trajao građanski rat. Kao pobednici izašli su pripadnici partizanskog pokreta, na čijem čelu je stajao Josip Broz.


    Nakon rata stvorena je nova Jugoslavija, na čijem čelu više nije stajao kralj, već vođa komunista, Tito. Brojna nerešena pitanja tokom Titove vlasti gurana su pod tepih. Ispostavilo se da je samoupravni socijalizam združenih naroda mogao da funkcioniše samo dok na čelu države stoji Tito. Nakon njegove smrti započeo je proces dezintegracije Jugoslavije, koji se završio krvavim građanskim ratom.

    Srbija je od 1992. godine, zajedno sa Crnom Gorom, bila deo Savezne Republike Jugoslavije, a od 2002. deo zajednice Srbija i Crna Gora. Svoju nezavisnost Srbija je stekla 2006. godine. Autonomna Pokrajina Kosovo i Metohija je 2008. godine izvršila jednostrano proglašenje nezavisnosti, koju Srbija nije priznala. Pitanje teritorijalnog integriteta i celovitosti je danas najznačajniji problem koji se pred Srbiju stavlja.

    ,,Braco Srbi, cuvajte se od samih sebe a od dusmana sacuvace Vas BOG!,,
    Kad zaćutim, okrenem se i odem, to ne znači da si ti pobedio, to znači da više nisi vredan mog vremena.

    [Samo registrovani clanovi mogu videti ovaj sadrzaj. ] DJ. Vesna®
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  2.    Linkovi Sponzora

    SRB HOST

  3. #2
     OFF 
    VIP
    Poeni: 406,386, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.9%
    Dostignuća:
    OverdriveTagger First Class50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Posting Award
    Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna's Avatar
    Država
    Norway
    Registrovan
    Dec 2011
    Pol
    Zensko
    Zadnji Put Online : @
    Lokacija
    negde iznad zvezda
    Postovi
    59,575

    Uobičajeno Odg: Istorija Srbije

    Srbija danas

    Srbija je prelepa zemlja brdovitog Zapadnog Balkana, među 10 zemalja u Evropi koje morate posetiti, jer je iznad svih očekivanja - jedinstveno autentičan deo jugoistočne Evrope. Srbija je riznica ljudi toplog srca, bogate istorije i kulturnog nasleđa iz praistorijskog, rimskog, vizantijskog, srednjovekovnog i modernog doba. Srbija je strateški i dragocen deo Balkana, jedinstveno uzbudljivih raznolikosti živopisnih sela, prijatnih iznenađenja, bogate tradicije i očuvanih prirodnih i kulturnih dobara.

    Lista zaštićenih kulturnih dobara Srbije obuhvata 156 nepokretnih dobara od izuzetnog značaja, među kojima je 6 na UNESCO listi svetske kulturne baštine. Lista zaštićenih prirodnih dobara Srbije uključuje 5 Nacionalnih Parkova, 14 Parkova prirode, 18 Predela izuzetnih odlika, 72 Prirodnih Rezervata i Specijalnih Rezervata Prirode, 329 Spomenika Prirode itd... Zaštićena prirodna područja Srbije doprinose zaštiti i očuvanju okruženja, biodiverzitetu, dugovecnosti i kvalitetu prirodnih vrednosti i pejsaža, geonasleđu, prostoru kao arhitektonko-urbanističkom principu... Najveća zaštićena područja Srbije su pokrivena šumskim ekosistemima i predstavljaju osnovu za zdravu prirodnu sredinu i ključni uslov za njenu zaštitu, očuvanje i povećanje.

    Srbija je zemlja izuzetno srdačnih i gostoprimljivih ljudi, zavodljivih specifičnosti, nesvakidašnjih ritmova, nezaboravnih tonova, odlične zabave i čarobnih mirisa, koje prati bogatstvo "mentalnih ukusa".


    Ljudi Srbije su najbolji brand ! Mnogi za Srbe kažu da su veoma srdačni, ponosni, hrabri, otvoreni, strastveni, preduzimljivi, lakoverni, velikodušni, brižni i izuzetno gostoprimljivi. Srbi su uglavnom snažne "balkanske genetike", maštoviti i kreativni, ali i veoma porodični. Uzastopno stradanje pod stranim osvajačima doprinelo je neustrašivosti i plemenitosti Srba i doprinelo velikoj moralnoj energiji i dragocenim intelektualnim sposobnostima. Srbi su formirali svoju tradiciju u borbama za političku nezavisnost i kulturnu samosvojnost, razvivši svojevrsni epski narcizam kao vrstu iluzije da je moguće odupreti se svakoj sili, bez obzira na njenu snagu. Srbi su emotivni i često dostojanstveno govore o svojoj istoriji i očekivanjima. Najverovatnije zahvaljujući naslednoj genetici, Srbi su veoma istrajni, izdrzljivi, energični i pozitivni. Rade na razvoju svoje voljene Srbije i raduju se budućnosti, svesni problema sa kojima se zemlja suočava /raspad Jugoslavije, ratovi na Balkanu i 15 godina izolacije je uništilo jaku privredu nekadašnje Jugoslavije/.

    Beograd i drugi veliki gradovi su gusto naseljeni i u njima je izvanredno živo. Noćni život u Srbiji i Beogradu je potpuno neverovatno iskustvo, koju mnogi ocenjuju najboljim u Evropi, zbog prijatnih mesta i ljudi, koji znaju da se opuste i druže. Beograd, glavni grad Srbije nudi povoljan život metropole na raskrsnici Centralne i Istočne Evrope, zahvaljujući mnoštvu kafića i restorana, kao i raskošnoj umetnosti i književnosti. Posetioci Beograda iz drugih delova Srbije smatraju glavni grad Srbije užurbanim, misterioznim, prihvatljivim i definitivno nezapadnim.

    Van gradova je život stanovnika sela u Srbiji mnogo, mnogo mirniji. U selima Srbije ste opijeni mirisima prirode i čistim vazduhom, pijući vodu sa svežih planinskih izvora. Seoski domacini Srbije sa porodicama obavljaju poslove na svojim imanjima i gazdinstvima, ali nađu vremena i da se druze. Seoski poslovi se obavljaju ručno, korišćenjem starog oruđa i malih traktora. Stanovnici Srbije imaju vremena da sednu i uživaju u jakoj kafi, domaćoj rakiji ili cigareti, jer je ta kofeinska kombinacija mnogima omiljeni svakodnevni ritual. U seoskim područjima Srbije su način života i odeća lokalnog stanovništva jednostavni i tradicionalni. Nedelja je dan odmora, te i oni koji nisu vernici, nastoje da ne rade nedeljom.

    Ljudi u Srbiji /pogotovo mlade generacije/ znaju - pomalo - engleski jezik, što olakšava komunikaciju sa gostima iz inostranstva. Turisti, posebno Amerikanci, nisu još uvek česti gosti u Srbiji, ali je stanovništvo uvek oduševljeno interesovanjem posetilaca za srpsku kulturu i istoriju. Rukovanje sa predstavljanjem je u Srbiji uobičajeni način pozdravljanja muških i ženskih osoba. Rukovanje je oblik poštovanja i čak se smatra nepristojnim međusobno upoznavanje bez rukovanja. Kada se osobe bolje poznaju, pri susretu se tri puta poljube, što je u skladu je sa pravoslavnim običajima u Srbiji i predstavlja opšti način pozdravljanja bliskih osoba.

    Srbija je pretežno planinska zemlja, sa 27% ukupne teritorije prekrivene šumama u centralnim i južnim područjima, dok je prostrana ravnica Vojvodina u severnom delu zemlje. Veliki planinski deo zapadne i južne Srbije obuhvata nekoliko najznačajnijih planinskih sistema Balkana : Dinarski planinski sistem na zapadu, severne Prokletije i Šar planina u jugozapadnom delu, dok je planina Balkan - Stara Planina smeštena u Istočnoj Srbiji. Padine planina Srbije se u severnom delu zemlje spuštaju prema rekama Dunavu i Savi, dok se njihovim rekama i pritokama napajaju reka Drina, koja čini deo zapadne granice, Kolubara, Morava i Timok. Severoistočnu Srbiju čini plodna ravnica Dunava, u koga se ulivaju reke Sava, Tisa i Morava. Brojna jezera u Srbiji su prirodna i veštačka, a odlikuje ih smaragdno-zelena voda i očuvana priroda, te su dragocena odredišta ribolovaca i lovaca, ali i mnogobrojnih posetilaca.

    Srbija je podeljena na 29 okruga, od kojih se 5 nalazi na Kosovu i Metohiji, trenutno pod upravom UN-a i posebnog okruga Grada Beograda. Okruzi su podeljeni na 108 Opština.

    Južni Sloveni (ili Jugosloveni) su jedna od pet glavnih etničkih grupa na Balkanskom poluostrvu, koju čine Srbi, Hrvati i Slovenci. Iako je pokret političkog ujedinjenja ovih naroda započeo početkom 19. veka, južni Sloveni su istorijski bili podeljeni i pod upravom različitih sila, kao što su Turska, Italija, Austrija, Mađarska i Bugarska.

    U Srbiji, po popisu iz 2006. godine živi 9797000 stanovnika, koje čine većinski Srbi, te ostale nacionale zajednice - Albanci, Mađari, Slovaci, Rusini, Rumuni, Hrvati, Crnogorci, Bugari i Makedonci i drugi. Vojvodina je jedna od etnički najraznovrsnijih teritorija u Evropi, sa više od 25 različitih nacionalnih zajednica. Prema poslednjem popisu iz 2002. godine, pokrajina Vojvodina ima oko 2 miliona stanovnika, od kojih su 65% Srbi, 14,3% Mađari, 2,79% Slovaci, 2,78 Hrvati, neopredeljeni 2,71%, Jugosloveni 2,45%, Crnogorci 1,75%, Rumuni 1,50%, Romi 1,43%, Bunevci 0,97%, Rusini 0,77%, Makedonci 0,58%, regionalno opredeljeni 0,50%, Ukrajinci 0,23% i druge nacionalne zajednice – Albanci, Slovenci, Nemci, Poljaci, Kinezi ....

    Po Ustavu Srbije, zvanični jezik u Srbiji je srpski, dok su u Vojvodini sledeći jezici takođe zvanični – rumunski, rusinski, mađarski, slovački i hrvatski, a na Kosovu i Metohiji je zvanični jezik albanski.

    Jezik koji Srbi govore se naučno najčešće naziva srpsko-hrvatskim jezikom. Ovaj jezik koriste Srbi i Hrvati, kao i slovenski Muslimani u Bosni i Hercegovini i području Sandžaka - regiona srednjovekovne Raske, koji danas određuje granično područje između Srbije i Crne Gore. U prošlosti su takođe postojali narodi koji su koristili isti jezik, ali nisu bili ni Srbi, niti Hrvati. Hrvati ovaj jezik zovu hrvatski, a Srbi srpski. Ćirilica je zvanično pismo u Srbiji, ali se uporedo koristi i latinica. Srpsko ćirilično pravilo Vuka Stefanovića Karadžića glasi : "Piši kao što govoriš, čitaj kako je napisano" Vuk Stefanović Karadžic. Zbog istorijskih razloga, srpski, koji je nekada bio deo srpsko-hrvatskog ujedinjenja je doneo upotrebu latinice. Ćirilično pismo, poznato i kao srpska azbuka, po starom nazivu slova kojima počinje je pismo koje koriste neki istočni i južnoslovenski jezici – beloruski, bugarski, makedonski, ruski, rusinski, srpski i ukrajinski, kao i mnogi drugi jezici nekadašnjeg Sovjetskog Saveza, Azije i Istočne Evrope.

    Srbija, kojom teče Dunav, prošarana šljivicima i podeljena planinama prekrivenim lekovitim biljem i divljim cvećem je jedna od davno zaboravljenih lepotica Evrope. Srpski botanicar Josif Pančić piše ... "Bosiljak prati Srbina kroz sve ozbiljnije prilike u životu, od rođenja, kada se mladencu kita bosiljka u osvećenoj vodi do uzglavlja meće, do smrti, gde mu sestrina ili boleće srodnice ruka bosiljak na grob posadi". Srbija je zemlja bogate kulture, duboke religije, divlje prirode i jedinstvenih ljudi. Posetioci Srbije mogu uživati u srednjovekovnim manastirima, smeštenim vekovima u podnožjima vrletnih planina, prekrasnim rekama, jezerima i vodopadima, toplim lekovitim izvorima, izvanredno ukusnoj hrani i domaćem vinu i njenim prijatnim stanovnicima.

    Srbija ima relativno mali broj stanovnika /7,3 miliona, bez podataka o teritoriji Kosova i Metohije, koja je pod upravo UN-a/ na relativno velikoj teritoriji od 88.407 km2. Veći deo nenastanjene teritorije Srbije obuhvataju zaštićeni nacionalni parkovi. Srbija ima pet veličanstvenih nacionalnih Parkova, koji su staništa praistorijske flore, sa vodopadima, uzbudljivim pećine i divljom lepotom, koji odlikuju ovu neotrkivenu turističku zemlju. Oni koji posete divlje predele Srbije su oduševljeni nedovoljno poznatim i potpuno ocuvanim lepotama seoskog ambijenta Srbije.
    Planine Srbije su lako dostupne i predstavljaju izvanrednu destinaciju za odmor tokom čitave godine. Skijaška sezona u Srbiji je duga, zahvaljujući svežem snegu. Planine Tara, Kopaonik i Golija su vrhunski zimski i letnji centri, sa obiljem zelenila tokom čitave godine. Ski centar Brezovica na planini Šari, na nadmorskoj visini od preko 2200 metara je najbolji ski centar Srbije, kao i mesto bogatog lova u vansezoni.
    Srbija je oduvek bila zanimljiva turistička destinacija onima koji žele da poboljšaju svoje zdravlje u nekoj od brojnih lekovitih banja. Lekoviti mineralni izvori, čist planinski vazduh i blaga klima su izvanredne odlike lekovitih i zdravstvenih banja Srbije. Najpoznatija banja u Srbiji je Vrnjačka Banja, koja postoji više od 120 godina. U Vrnjačkoj Banji postoji nekoliko prirodnih izvora, čija je voda lekovita. Vrnjačka Banja se nalazi na području, koje je od 12. veka dragoceno za kulturu, arheologiju i istoriju Srbije.

    Sela Srbije su prava riznica narodnih običaja i jedinstvenog gostoprimstva lokalnog stanovništva. Jedna stvar koju ne možete poreći o svadbama u Srbiji je da su svadbarska veselja nezaboravna. Zavetovanje dvoje ljudi jedno drugome pred drugima je uobičajeni ritual svadbe u Srbiji. Da bi svadba ostala u sećanju, mnogi se odlučuju za venčanje na neobičnim mestima u Srbiji – neobična i nezaboravna svadba znači dobar početak zajedničkog života.

    Raskošna priroda, drevna istorija i izvanredno očuvana kultura i običaji Srbije su vrednosti koje treba upoznati. Srbija je zemlja bogate istorije i brojnih kulturnih spomenika i veličanstvenih arheoloških lokaliteta i znamenitosti. Skrivena od sveta vlašću vladara i decenijskim ratom Srbija je dočekala da se pokaže i predstavi svetu svojom suštinom – kao riznica moderne Evrope.
    Kad zaćutim, okrenem se i odem, to ne znači da si ti pobedio, to znači da više nisi vredan mog vremena.

    [Samo registrovani clanovi mogu videti ovaj sadrzaj. ] DJ. Vesna®
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  4. #3
     OFF 
    VIP
    Poeni: 406,386, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.9%
    Dostignuća:
    OverdriveTagger First Class50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Posting Award
    Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna's Avatar
    Država
    Norway
    Registrovan
    Dec 2011
    Pol
    Zensko
    Zadnji Put Online : @
    Lokacija
    negde iznad zvezda
    Postovi
    59,575

    srce Odg: Istorija Srbije

    Slava – svetitelj zaštitnik je božanski oblik pravoslavlja kod Srba, duboko ukorenjen u srpskom tradicionalnom biću. Slava Srbima predstavlja jednu od osnovnih karakteristika pravoslavne vere. Slava je posebna odlika srpskog naroda ciji su preci proslavljali uspomenu na onog hrišćanskog svetitelja, koga su naročito poštovali kao svog zaštitnika, čiji im je hrišćanski život bio primer koji su nastojali da slede. Krsnu slavu proslavljaju jedino Srbi. Duboki smisao slavljenja slave leži u najprosvetljenijem savršenstvu srpskog naroda – savršenstvu svetog čoveka, koji je čovek oslobođen od zemaljskog života, čist od nepravde i taštine, čovek ispunjen ljubavlju prema Bogu i ljudima, neustrašiv prema smrti, jednom rečju – čovek duševan !
    Jedinstven duhovni značaj slave se može razumeti samo kada se shvati da porodica proslavlja praznik svoga sveca, koji je poseban zaštitnik porodice tokom više vekova - od kada je ona primila hrišćanstvo. Generacije slave dan zaštitnika porodice jer im on daje snagu zajedništva porodice, okuplja ih da bi veličali i zahvalili se Bogu - tvorcu i spasiocu. Za slavu se okupi čitava porodica, kada je sve pripremljeno, uključujući tradicionalnu hranu - "slavski kolač" i "koljivo". "Slavski kolač" bukvalno znači slavska torta, mada je zapravo više slična hlebu. U zavisnosti od perioda kada se slavi slava, posni ili mrsni period u godini, slavski kolač se priprema sa jajima, maslacom i mlekom ili bez ovih namirnica. Slavski kolač predstavlja Hrista, koji je hleb života. Vrh slavskog kolača se ukrašava znakom krsta goluba mira i drugim simbolima, vezanim za porodicu. "Koljivo" (takođe "žito") se priprema od kuvane pšenice. Koljivo može biti pripremljeno na razne načine, ali se najčešće koriste orasi, oraščić i ili karanfilić i med. Pšenica je simbol Hristovog Uskrsnuća i uskrsnuća pokojnika članova porodice. Crveno vino, koje predstavlja krv koja je potekla iz Hristovih rana se prelije preko slavskog kolača i žita. Ukoliko slava pada u periodu posta, pripremaju se posna jela – od namirnica koje nisu životinjskog porekla, odnosno kada nije post - za slavu se služe se mrsna jela, pripremljena od sadržaja životinjskog porekla, te se za slave u Srbiji kaže da su posne ili mrsne. Na dan slave porodica ide u crkvu i prisustvuje liturgiji i učestvuje u Svetom Pričešću. Posle liturgije, sveštenik je pozvan u kuću domaćina slave, gde služi kratku službu u kojoj priziva poštovanje sveca, blagosilja slavski kolač i koljivo, kao i slavsku sveću. Iako nije neophodno, sveštenik takođe blagosilja kuću i služi kratku liturgiju za upokojene rođake.

    Ruski diplomata i naučnik Ivan Stepanovič Jastrebov 1886. godine piše o važnom srpskom običaju slavi - "Slava se slavi kod Srba ne samo u Srbiji, već i u Austriji, Mađarskoj, Bosni, Crnoj Gori, Kosovu, Moravi i području Prizrena, kao i u područjima oko Skopja, Velesa, Prilepa, Bitole i Ohrida, uključujući takođe i Debar i okolinu Tetova. Svi stanovnici u pomenutim krajevima takođe govore slovensko-srpskim dijalektom i smatraju ovaj običaj slave svetinjom."

    Najčešće slave u Srbiji su Sveti Nikola – 19. decembar, Sveti Đorđe – 6. maj, Sveti Jovan Krstitelj – 20. januar, Sveti Dimitrije – 8. novembar i Sveti Arhanđel Mihajlo – 21. novembar. Srpska Pravoslavna Crkva koristi Julijanski kalendar, koji je bio u upotrebi do 20. veka kao narodni kalendar, posebno u pravoslavnim zemljama, ali je zamenjen novom verzijom Gregorijanskog kalendara. Još uvek se koristi u nekim pravoslavnim crkvama, među kojima su Srpska Pravoslavna Crkva, Sveta Gora u Grčkoj i Berberi u Južnoj Africi. U Srbiji, u kojoj je Julijanski kalendar poštovan kao zvanični kalendar po tradiciji Srpske Pravoslavne Crkve je Nova godina prvi put proslavljena 31. decembra 1919. godine, kada je Kralj Aleksandar Karađorđević prihvatio Gregorijanski kalendar, kao nacionalni kalendar.

    Nikola Tesla je bio jedan od najsjajnijih pronalazača u istoriji, nesvakidašnje intelektualne vizije. Teslu smatraju "ocem slobodne energije". Tesla je bio svetski čuven srpsko-američki pronalazač, fizičar, mašinski i elektro inženjer. Nikola Tesla je poznat kao jedan od najznačajnijih pronalača u istoriji. On je takođe poznat po svom doprinosu upravljanju elektricitetom i magnetizmom krajem 19. i početkom 20. veka. Teslini izumi i teorijski rad čine osnovu sistema savremene naizmenične struje, uključujući elektromotor trofazne naizmenične struje i sisteme za prenos električne energije na daljinu bežičnim putem, koji su pomogli nastanak Druge industrijske revolucije. Nikola Tesla je svoj čitav život posvetio predanom radu kojim bi pronašao "lek za ozdravljenje čovečanstva". Evo kako je govorio i mislio naš Nikola Tesla - Biće moguće razgovarati sa dušama umrlih odvojenih od tela.

    “Radim za budućnost i savremenici me neće razumeti, ali jednog dana prevladaće naučni zakon prirode čije sam tajne otkrio i kao dlanom o dlan sve će se promeniti. Nastupiće nova era čovečanske mudrosti, čije će glavne odlike biti razumevanje vremena, otkriće izvora beskrajne energije i oblikovanje materije po volji naučnika. Ljudska svest pomeriće granice života i biće moguće razgovarati sa dušama umrlih odvojenim od tela. Ova saznanja dodatno će pomeriti naše shvatanje o razlici života i smrti.

    Jim Jarmusch govori o Tesli;

    Uveren sam da je ceo kosmos objedinjen, kako u materijalnom, tako i u duhovnom pogledu. Postoji u vasioni neko jezgro otkuda mi dobijamo svu snagu, sva nadahnuća. Ono nas večno privlači, ja osećam njegovu moć i vrednosti koje ono emituje celoj vasioni i time je održava u skladu. Ja nisam prodro u tajnu tog jezgra, ali znam da postoji i kad hoću da mu pridam kakav materijalni atribut, onda mislim da je to SVETLOST, a kad pokušam da ga shvatim duhovno, onda je LEPOTA i SAMILOST. Onaj koji nosi u sebi tu veru oseća se snažan, rad mu čini radost, jer se i sam oseća jednim tonom u sveopštoj harmoniji."
    Kad zaćutim, okrenem se i odem, to ne znači da si ti pobedio, to znači da više nisi vredan mog vremena.

    [Samo registrovani clanovi mogu videti ovaj sadrzaj. ] DJ. Vesna®
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  5. #4
     OFF 
    VIP
    Poeni: 406,386, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.9%
    Dostignuća:
    OverdriveTagger First Class50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Posting Award
    Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna's Avatar
    Država
    Norway
    Registrovan
    Dec 2011
    Pol
    Zensko
    Zadnji Put Online : @
    Lokacija
    negde iznad zvezda
    Postovi
    59,575

    srce Odg: Istorija Srbije

    Religija Srbije



    Osnovna religija u Srbiji je pravoslavlje. Pored hrišćanskog pravoslavnog stanovništva, u Srbiji postoje druge verske zajednice : islamska, rimo katolička, protestantska, jevrejska i druge. U Srbiji su kroz vekove, točkom burne istorije, urezana obeležja i običaji različitih religija, o kojima danas svedoči značajno kulturno i umetničko nasleđe, očuvano graditeljstvo i svetinje. Kulturno i versko nasleđe Srbije predstavlja skladan prikaz različitih tumačenja suštine, koje upravo zato, iako pod izrazitim uticajima celovitosti kojima pripadaju, zaslužuju posebnu pažnju posmatrača.

    Prvi srpski pravoslavni manastiri su sagrađeni u 9. veku na području današnje Makedonije. Od sredine 12. veka i vladavine dinastije Nemanjića, osnivača države Srba Raške, nastale u slivovima reka Lima, gornje Drine sa Pivom i Tarom, doline Ibra i gornjem toku Zapadne Morave, sa glavnim gradom Rasom, /odakle potiče njen naziv Raška/, su srpski pravoslavni manastiri imali značajnu kulturnu i obrazovnu ulogu takozvane Stare Srbije. Pravoslavne manastire su širom Srbije od 12. veka gradili njeni mudri, produhovljeni i vizionarski zadužbinari i dobrotvori, kao karakteristične oaze kulture, umetnosti, istorije, književnosti i identiteta srpskog naroda. U srpskim srednjovekovnim manastirima, nemerljivih lepota, odvija/o se molitveni život svetih monaha, ispunjen mudrošću, ljubavlju, molitvom, divnim mirisom tamjana i svetlošću večno upaljenih sveća, uzvišenošću, pokajanjem, milošću prema svima koji pate zbog nepravde, jer su srpski srednjovekovni manastiri, od nastanka do današnjih dana, središta prosvećenog učenja koja prenose na najšire slojeve stanovništva.



    Danas su srpski manastiri, kao i često u prošlosti, nosioci boljitka života naroda, jer se monaštvo, osim svog redovnog poslušanja, bavi i poljoprivrednom proizvodnjom i drugim poslovima /za svoje potrebe i posluženje brojnih poklonika-hodočasnika i gostiju/. Manastiri Srbije su prvenstveno domovi monaha i monahinja, koji primaju posetioce. Drevna tradicija pravoslavnog hrišćanstva je u manastirima Srbije očuvana do današnjeg doba u udaljenim, planinskim područjima Srbije. U riznicama srpskih pravoslavnih svetinja je sačuvana bogata srpska istorija, vidljiva u veličanstvenom fresko-slikarstvu, ikonama, očuvanim nepoznatim rukopisima, svetim relikvijama i jevanđeljima. Na teritoriji Srbije postoje mnogobrojne duhovne svetinje -152 - koje su značajno spomeničko i kulturno nasleđe, među kojima su najznačajniji srpski srednjovekovni manastiri uvršteni u UNESCO svetsku kulturnu baštinu. Stoga su srpski pravoslavni manastiri osnovni motiv mnogih PANACOMP aranzmana, kao naš doprinos sveukupnoj "mentalnoj ekologiji".

    Miroslavljevo Jevanđelje je najstariji i najlepši spomenik srpske pismenosti, napisan na srpskom jeziku ćiriličnim alfabetom i ukrasen prekrasnim ornamentima, ilustracijama i ukrasima oko 1180. godine. 2005. godine je Miroslavljevo jevanđelje upisano među UNESCO kulturno nasleđe. Miroslavljevo Jevanđelje je srednjovekovni pozlaćeni rukopis "krasnopisan" ukrasima za humskog kneza Miroslava, sina Zavide i brata Velikog župana Stefana Nemanje. Miroslavljevo Jevanđelje je jedan od najraskošnijih i najdragocenijih rukopisa svoje vrste i najstarija srpska knjiga na ćirilici. Knjiga u kožnom povezu sa 181 listova minijatura i kaligrafije izuzetne lepote koja predstavlja Miroslavljevo Jevanđelje pripada grupi prosvetljenih rukopisa posebne vrste i ikonografije nastale spajanjem kulturnih elemenata Zapada /Italije/ i Istoka /Vizantije/. Srpski srednjovekovni rukopis Miroslavljevog Jevanđelja je jedno od najvažnijih svedočanstava tokova umetničkih uticaja sa Zapada i obrnuto. Miroslavljevo Jevanđelje predstavlja liturgijske sadržaje Jevanđelja i razvoja srpske srednjovekovne ornamentike, a takođe opisuje hrišćanske knezove sa kraja 12. veka. Ovaj srednjovekovni rukopis neprocenjive vrednosti, vrhunski pergament i pozlata, bogatstvo bojene ornamentike i pozlaćeni inicijali, jezička složenost i raznovrsnost oblika napisanih za srpskog kneza Miroslava je gotovo potpuno sačuvan. Sudeći po ostacima voska jasno je da Miroslavljevo Jevanđelje nije često korišćeno u liturgijske svrhe. Tokom otomanske vladavine je Miroslavljevo Jevanđelje pohranjeno i čuvano u Manastiru Hilandaru na Svetoj Gori. Danas se Miroslavljevo Jevanđelje čuva u Narodnom Muzeju u Beogradu, svedočeći o svojoj burnoj, osam vekova dugoj istoriji koji je univerzalna baština. Miroslavljevo Jevanđelje je drugi po redu pokretni spomenik kulture Srbije koji je deo UNESCO kulturne baštine, posle upisa celokupne arhive svetski čuvenog i genijalnog pronalazača, istrazivača i naučnika srpskog porekla Nikole Tesle (1856-1943).
    Kad zaćutim, okrenem se i odem, to ne znači da si ti pobedio, to znači da više nisi vredan mog vremena.

    [Samo registrovani clanovi mogu videti ovaj sadrzaj. ] DJ. Vesna®
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  6. #5
     OFF 
    VIP
    Poeni: 406,386, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.9%
    Dostignuća:
    OverdriveTagger First Class50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Posting Award
    Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna's Avatar
    Država
    Norway
    Registrovan
    Dec 2011
    Pol
    Zensko
    Zadnji Put Online : @
    Lokacija
    negde iznad zvezda
    Postovi
    59,575

    Uobičajeno Odg: Istorija Srbije

    Kultura Srbije

    Srpski kulturni identitet počiva na mešavini istočnih i zapadnih kulturnih obrazaca. Jedanaest vekova vizantijskog carstva su značajno uticali na srednjovekovnu duhovnost, umetnost i državnost Srbije, koje se ogledaju u kulturnom nasleđu istočnjačkog duha srpske kulture kroz pravoslavno hrišćanstvo, vizantijski stil gradnje, nastavak intelektualne snage, srednjovekovne manastire, ćirilicu. Na balkanskim prostorima je takođe primetan i uticaj viševekovne otomanske vladavine - nekoliko hiljada reči u srpskom jeziku poreklom su iz turskog jezika, dok se srpska nacionalna kuhinja u velikoj meri sastoji od prilagođenih orijentalnih jela.

    Istorija naroda na tlu Srbije oduvek je bila burna, ostavivši iza sebe brojne tragove, naravoučenija, drevne nazive, poslovice, verovanja, običaje, tradiciju, mitove, legende, kazivanja i poeziju koji su je vekovima označavali. Lepenski Vir u Đerdapu na obali Dunava trajno je naseljen još u šestom milenijumu pre n.e. U neolitu su nastala arheološka nalazišta poznata kao nosioci "starčevačke kulture" i "vinčanske kulture". Kontinuitet se ne prekida - Kelti, Skordisci, Anti, Sarmati, Roksolani, Tračani, Iliri, Grci, Rimljani, Vizantinci... Snaženje nemanjićke države prati procvat kulture. Rudno bogatstvo na toku reke Ibar i oko područja današnje Raške - nekadašnjeg centra srednjovekovne srpske države, prvenstveno korišćenje olova, cinka, gvozđa, bakra, srebra i zlata je omogućilo prosvetljenje i podstiče današnja istraživanja ovog područja zbog odgovarajućeg geomorfološkog potencijala za značajne privredne aktivnosti u prošlosti. Pisanjem biografija srpskih vladara rađa se originalna srpska književnost. Kulturno nasleđe je često povezano za osećanjem ponosa i odgovornosti za očuvanje istorijskih, drevnih vrednosti i svedočanstava i tradicija koje predstavlja. Sačuvani srednjovekovni hramovi i vladarske zadužbine Srbije, veličanstveno islikane freskama i ukrašene ikonama, svedočanstva su o visokom nivou graditeljstva, umetnosti i slikarstva u srpskoj srednjovekovnoj državi. Listu nepokretnih kulturnih dobara Srbije čini 2109 spomenika kulture, 72 prostorno kulturno-istorijskih celina, 167 arheoloških nalazišta i 71 znamenito mesto.
    Ture Panacomp Zemlje Cuda posebno ističu umetnost i kulturu, promenu svesti i srca, brojne akademske sadržaje i posebne događaje, koji obuhvataju predavanja po pozivu, koncerte, seminare i stručne skupove.....

    Na listi nematerijalnog kulturnog nasleđa Srbije se za sada nalaze : krsna slava, molitva - đurđevdanski obred, belmuž, običaj izlivanja i paljena ratarskih sveća, izrada pirotskog kačkavalja, pirotsko ćilimarstvo, filigranski zanat, klesarski zanat, pazarske mantije, zlakuska lončarija, kosovski vez, pevanje uz gusle, groktalica, pevanje iz vika, erski humor. Tu su i kolo, kolo u tri i kolo u šest, "Rumenka", sviranje na gajdama, frulaška praksa, sviranja na kavalu, naivno slikarstvo Slovaka, "Lazarice" u Sirinićkoj župi, izrada drvenih čutura u selu Pilica, "Vukov sabor", ojkača, "Vranjska gradska pesma" i "Čuvanje Hristovog Groba".

    U Gomolavi na obali Save /Srem, u Vojvodini, pruža se retka prilika znatiželjnima da prate kontinuitet kultura od oko 5000. godine pre n.e. do 16. veka. Iz antičkog doba najveću vrednost imaju ostaci grada Sirmijuma u Sremskoj Mitrovici. Uticaji u dodiru kultura Istoka i Zapada vide se na ostacima građevina iz srednjeg veka, a u srpskim pravoslavnim manastirima /12. - 18. vek/ sačuvani su retki primerci srednjovekovne primenjene i likovne umetnosti, rukopisne i štampane knjige.

    ...."Poput stapanja drevnih i slovenskih sastavnih elemenata, slično rimskim i germanskim sastojcima u razvoju i integraciji Zapadne Evrope, Srbi su posedovali slične kulturne i intelektualne crte u razvoju svoje grupne svesti, kojima su očuvali svoju zajednicu i obezbedili grupni identitet i dugovečnost". "Srbi" - Sima M. Cirkovic

    Kad zaćutim, okrenem se i odem, to ne znači da si ti pobedio, to znači da više nisi vredan mog vremena.

    [Samo registrovani clanovi mogu videti ovaj sadrzaj. ] DJ. Vesna®
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  7. #6
     OFF 
    VIP
    Poeni: 406,386, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.9%
    Dostignuća:
    OverdriveTagger First Class50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Posting Award
    Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna's Avatar
    Država
    Norway
    Registrovan
    Dec 2011
    Pol
    Zensko
    Zadnji Put Online : @
    Lokacija
    negde iznad zvezda
    Postovi
    59,575

    srce Odg: Istorija Srbije

    Gastronomija Srbije - srpska kuhinja

    Srpska /neodoljiva i nezaboravna/ kuhinja je veoma ukusna i vrhunski pikantna, te zadovoljava sva čula, neodoljivo pojačavajući apetit. Meso /posebno roštilj i razne vrste pečenja/, začini /paprika, bosiljak, ren, mirođija/ i sveže povrće se koriste u velikim količinama u srpskoj kuhinji i uobičajeno je da se obrok sastoji od bar jednog jela od mesa, koje zauzima značajno mesto među receptima. Srpska tradicionalna jela su veoma izdašna, nisu skupi njihovi sastojci za pripremu, kao i način kuvanja. Srpska kuhinja je proistekla iz mešavine tradicija pod uticajem suseda : naročito sa Mediterana /grčke i turske kuhinje/, kao i austrijske, bugarske i mađarske kuhinje. To srpsku kuhinju čini heterogenim kontrastom raznovrsne hrane, koja se služi od severa do juga Srbije. Srbi uživaju u kuvanju, često koristeći stare srpske recepte, kojima uz dobru volju i dosta mašte daju novu dimenziju za uživanje. Većina ljudi u Srbiji ima tri obroka dnevno, doručak, ručak i večeru, s tim što je ručak najobimniji. U prošlosti su postojali samo ručak i večera, poput ishrane u manastirima, a Nikola Tesla je pisao da je „prirodno da čovek jede dva puta", te je doručak uveden u drugoj polovini 19. veka. Jedan broj jela prihvaćenih na Zapadu zapravo originalno potiču iz Srbije, kao što su: rakija, kajmak, dimljena šunka-pršuta, dimljena govedina i kobasice, pasulj, džem, slatko, pihtije ... Glavno jelo u srpskoj kuhinje je često kombinacija mesa i povrća /sarma, đuveč/, kukuruzni hleb /proja/, knedle sa pilećom ili guščijom džigericom, turšija, kiseli kupus-svadbarski kupus, ajvar...
    Tokom turbulentne istorije Balkana većinsko pravoslavnog stanovništa je do današnjeg vremena održalo autohtoni /ali skoro zaboravljen/ običaj pripremanja hrane u središnjem delu kuće, na ognjištu i otvorenoj vatri, kao sećanje na zajednička porodična okupljanja nedeljom ili tokom proslavljenja religioznih praznika - slave, koji postoji samo kod pravoslavnih Srba. Kao rezultat tog obicaja su tradicionalno omiljeni predstavnici sočnog srpskog “roštilja”, svima poznati “ćevapčići”, servirani u nezaboravnim porcijama od po 5 ili 10 komada, koji dočekuju svakog posetioca širom Srbije, svojim prepoznatljivim valjkastim izgledom i neodoljivim ukusom. To je mešavina usitnjenog svinjskog i junećeg mesa, začinjena ponekad i belim lukom i paprikom, koja se, ispečena na roštilj ploči ili cumuru, služi u lepinji sa crnim lukom. Kakav samoubilački potez pred romantičan sastanak ili veliki skup, zar ne? U svakom slučaju, “roštilj” je prisutan u svim delovima Srbije, uz najiskrenije preporuke svakom posetiocu da ga proba ! Deo srpske tradicije i ponosa je i domaći srpski specijaliteti pripremljena od svežih sastojaka iz privatnih bašti ili sa dnevne pijace /meso, zrnevlje, povrće.../ spokojno i polako kuvana na ognjištu ili vatri u keramičkim posudama.
    Većina srpskih jela se priprema samo na vodi, zahvaljujući postu koji je čest običaj kod Srba /zimski i letnji post, ishrana posnim danima u nedelji/ kada se ljudi povinuju različitim pravilima posta : jede se riba, hrana pripremana na ulju ili samo na vodi. Pravoslavni vernici u odnosu na Zapadnu civilizaciju ne propovedaju u velikoj meri o uživanju u hrani. Prekomerno uživanje u hrani smatrano je velikim grehom, prvenstveno jer se usko povezuje sa stvarima na ovom svetu, ujedno oduzimajuci ugroženu slobodu. Ipak, pripremanje hrane i zajednički obroci su čast Božijih darova, svih onih koji čine poseban trud za dobrobit drugih, te se nesebično davanje smatra kao jedinstvena škola ljubavi. Post, kao sopstveni izbor u pravoslavlju nam, uz molitvu, pomaže da se okrenemo Bogu - Bogu koji nam je pružio sve što nas okružuje, dok mi ne možemo da mu uzvratimo. Odricanje od korišćenja hrane životinjskog porekla čini osnovu ponašanja u ishrani, te uz odricanje od loših misli, predstavlja izraz poštovanja i zdravog oblika ljubavi prema Bogu, koji ima začudjujuću prirodu apsolutne moći nad nama. /preuzeto iz edicije “Osveštano vremenom” – “Esnaf” Srbija/
    Slava - krsno ime predstavlja divan izraz pravoslavne vere koja je tako duboko usađena u srpskoj narodnoj duši. Slava je i naročito obelezje srpskog naroda, jer se proslavlja samo među Srbima. Duboki smisao svečarstva lezi u onom najuzvišenijem idealu srpskog naroda - idealu svetog čoveka, a to je : čovek odrešen od zemaljskog carstva, čovek čist od nepravde i sujete, čovek ispunjen ljubavlju prema Bogu i ljudima, čovek neustrašiv pred smrću, jednom rečju, čovek duševan ! Kada se budu takvi sveti ljudi počeli smatrati idealom u svojoj zemlji, onda ce čovečanstvo biti srećno.
    Slava, srpski pravoslavni običaj okuplja čitavu porodicu, kada je obrok pripremljen tako da uključuje tradicionalnu hranu "slavski kolač" i "koljivo". "Slavski kolač" bukvalno znači "slavska torta", mada je on zapravo mnogo sličniji hlebu, jer jer jasno da hleb simbolise okupljanje čitave zajednice. U zavisnosti od toga da li slava pada tokom posta, slavski kolač se priprema bez jaja, maslaca i mleka. Vrh slavskog kolača je ukrašen znakom krsta "Goluba mira" i drugim simbolima u vezi porodice. "Koljivo" (takodje i "žito") se priprema od kuvane pšenice. Moze se pripremiti na raznovrsne načine, ali najuobičajeniji način uključuje orahe, oraščic i/ili karanfilić i med. Zito je simbol Hristovog Vaskrsenja i pokojnika u porodici. U zavisnosti od toga da li je slava tokom perioda posta, ostatak posta sadrzi posna jela, a ne masna - stoga slave mogu biti mrsne i posne.
    Na dan slave, porodica prisustvuje crkvenoj liturgiji i prima Sveto pričešće. Posle liturgije porodica poziva sveštenika u svoj dom. On sluzi malu sluzbu koja podrazumeva poštovanje Sveca koji se slavi, blagosiljanje slavskog kolača i koljiva, kao i paljenje slavske sveće. Iako nije obavezno, često sveštenik blagosilja kuću i obavlja malu sluzbu za pokoj preminulim rođacima.
    Najčešće slave u Srbiji su : Sveti Nikola /pada 19. decembra/, Sveti Djordje /6.maj, Djurđevdan/, Sveti Jovan Krstitelj /20. januar/, Sveti Dimitrije /8. novembar/. i Sveti arhandjel Mihajlo /21. novembar/. Srpska pravoslavna Crkva koristi Julijanski kalendar. Julijanski kalendar je u nekim zemljama, naročito pravoslavnim, ostao u upotrebi do 20. veka kao nacionalni kalendar, ali je generalno zamenjen novijom verzijom, tj. Gregorijanskim kalendarom. Još uvek ga koriste neke nacionalne pravoslavne crkve, među kojima i Srpska pravoslavna crkva, Sveta Gora u Grčkoj i Berberi u Severnoj Africi. U Srbiji, koja je, poštujući tradiciju svoje Srpske pravoslavne crkva, poštovala Julijanski kao zvanicki kalendar, Nova godina je 31. decembra prvi put proslavljena 1919. godine, kada je kralj Aleksandar Karađorđevic uveo gregorijanski kalendar kao državni.
    Kad zaćutim, okrenem se i odem, to ne znači da si ti pobedio, to znači da više nisi vredan mog vremena.

    [Samo registrovani clanovi mogu videti ovaj sadrzaj. ] DJ. Vesna®
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  8. #7
     OFF 
    VIP
    Poeni: 406,386, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 99.9%
    Dostignuća:
    OverdriveTagger First Class50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Posting Award
    Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna has a reputation beyond repute Vesna's Avatar
    Država
    Norway
    Registrovan
    Dec 2011
    Pol
    Zensko
    Zadnji Put Online : @
    Lokacija
    negde iznad zvezda
    Postovi
    59,575

    Uobičajeno Odg: Istorija Srbije

    Otkrivena vekovna srpska tajna koja se planski krije


    Više od jednog veka u srpskom narodu postoji mišljenje da su nas kroz istoriju napadali zato što smo na raskrsnici puteva. Danas nas osuđuju bez krivice, čak i kada pravi krivci istu priznaju, kao što je bio slučaj u nedavnoj izjavi Tuđmanovog ministra policije Boljkovca da su Srbi u Hrvatskoj napadnuti da bi se izazvao rat.


    Ako smo nekada bili na raskrsnici puteva, pošto su putevi bili retki, da li smo to i danas kada puteva ima svuda? Ili razlog za neprestane napade na Srbe treba tražiti negde drugde?

    Vode li baš svi putevi u Rim? Uvek kada je srpski narod stradao u novijoj istoriji, Rim, odnosno Vatikan, se nazirao negde u pozadini toga stradanja. Neki putevi svakako vode u Berlin ili Beč, Nemcima i njihovoj vekovnoj težnji da budu gospodari Evrope. Srbija je na tim putevima uvek bila kamen koji treba šutnuti. Jer su se o taj kamen razbijale njihove iluzije i lomila borna kola, od dvokolica do teških tenkova, prenosi Tv Best.



    U eri globalnog sveta, kada je gotovo nemoguće sakriti i sprečiti širenje informacija i saznanja, istina ne može dugo ostati sakrivena. Iz tog razloga su se poslednje decenije prošlog i početkom ovog veka naročito intenzivirali napadi na Srbe.


    Zašto im smetamo?

    Smetamo im zbog toga što su Srbi jedini narod u srcu Evrope koji se nikako ne uklapa u njihovo viđenje i planiranje sveta i njegovog poretka. Smetamo im što smo jedini predstavnici bele rase koji su posle II Svetskog rata pucali na Amerikance. U Vijetnamu su to bili pripadnici žute rase, u Somaliji crne, u Avganistanu, Libiji, Iraku arapi i muslimani.



    Smetamo im zbog našeg iskonskog osećanja pravde, koji nosimo u genima i zbog čega smo jedini narod na svetu koji, za razliku od njih koji ratuju uvek za zemaljsko carstvo, spreman na žrtve za carstvo nebesko.



    Srpsko osećanje pravde oni su se uvek trudili da suzbiju nametanjem svoga prava. A po tom pravu Srbi nemaju prava na pravdu.


    Zašto su nam falsifikovali istoriju?



    Nama je falsifikovana istorija nanela više štete i poraza od svih ratova! Poražavajuća je činjenica da narod kao Srbi koji je od vajkada u vrtlogu svetske istorije, narod koji je morao kroz vekove da vodi tolike odbrambene ratove, tako malo uradio da svoju istoriju istraži kako treba, prikupi sve podatke i publikuje ih, napravi muzej kakav dolikuje jednom tako starom narodu bogate istorije. Umesto toga dozvolili smo falsifikatorima “zapadne škole” da nas lažu i prekrajaju kao da smo kamenčić pored puta kojeg šutira svaki putnik.



    Srbima su planski uništavali istorijske zapise kako bi ih držali u neznanju i lakše vladali njima! Za vreme Prvog i Drugog svetskog rata iz Srbije je odneto oko 40 železničkih vagona arhivske građe. Nemački bombarderi su 6. aprila 1941. namerno bombardovali nacionalnu biblioteku u Beogradu, gde je uništen ceo fond od 350.000 knjiga, uključujući i srednjovekovne spise neprocenjive vrednosti! Uništi jednom narodu istoriju, uništio si ga kao narod. Srećom istina se ne može sakrivati zauvek, kad tad ispliva na površinu u punom sjaju.



    Srpsku istoriju opisuju od šestoga veka, od vremena navodnog doseljavanja na Balkan, kao da nas pre toga nije ni bilo. A gde su nam onda živeli pradedovi? Ne padaju narodi sa neba! Sve je više argumenata u prilog teze o tome da je centar, izvor i kolevka evropske civilizacije Balkansko poluostrvo, u “primitivnoj Srbiji”. Balkansko poluostrvo je bio prvi naseljeni region iz koga su kasnije naseljavani ostali delovi Evrope. Srbi se ovde nisu doselili, već su tu živeli od svoga početka i odatle su se raseljavali. Od ledenog doba, obale Dunava su bile najbolje mesto za život jer je cela Evropa bila okovana ledom.



    Vinča je najveće i najznačajnije istraženo neolitsko naselje, odnosno grad u Evropi i prvo veliko naselje koje je bilo sedište prve urbane evropske civilizacije pre devet hiljada godina. Kuće nisu imale dvorišta, pa je i to jedan od dokaza da to naselje nije bilo selo, već grad. Arheološko nalazište grada Vinča prostire se na oko petnaest hektara, i ne samo na ovoj lokaciji. Taj narod je živeo na prostoru koji je mnogo veći od današnje Srbije, a to je utvrđeno na osnovu 700 pronađenih lokaliteta van područja Vinče, sa arheološkim materijalom koji je po stilu isti kao materijal nađen u Vinči.



    Prostirao se širom današnje Bosne, Srbije, Rumunije, Bugarske, Crne Gore, Makedonije i Grčke. Nalazi iz Vinče potpuno su potirali tvrdnje germanske ili nordijske škole istorije da je evropska civilizacija nastala na severu kontinenta. Bogatstvo nalaza sa ovog lokaliteta (od keramičkih posuda, figuralne plastike, alata od životinjskih kostiju, glačanog i okresanog kamena, ostataka kuća) govori u prilog da je Vinčanska kultura na ovom mestu bila prosperitetna, što potvrđuje dugotrajnost naselja.



    Geolozi su otkrili da je materijal od koga su Vinčanci pravili kuće i keramiku nije bila obična glina, nego mešavina lesa i veoma mekane gline kakva može da se nađe samo na lokalitetu između Slanaca i Velikog sela. To dokazuje da su imali razvijene tehnologije, pa ne čudi što su i prvi topili metale i pravili boje od minerala izvađenih u rudnicima na Avali. Vinčanska kultura otkrila je pre više od 7.000 godina tajnu pronalaženja ruda i topljenja metala i tako izvela najveću tehnološku revoluciju čovečanstva.



    Prva pojava korišćenja metala u svetu registrovana je na području Srbije, na lokalitetima Pločnik i Belovode. Na nalazištu u Pločniku, pronađen je bakarni prsten, (kao i drugi razni komadi metala i kamene sekire) s početka petog milenijuma pre nove ere, koji je jedan od prvih metalnih predmeta proizvedenih na svetu. Pored Pločnika postoji još nekoliko lokaliteta u Srbiji.


    Šta kaže nauka?

    Dr Ben Roberts, sa univerziteta u Engleskoj, rekao je da se kolevka metalurgije pre 7.000 godina dogodila na tlu današnje Srbije.



    U Vinči je stvorena prva azbuka i to pre oko 9.000 godina. Azbuka starih Etruraca identična sa vinčanskom, a ovo znači ne samo da Etrurci vode poreklo sa ovih prostora, a ne iz Male Azije, kako se uopšteno smatralo, već i da celokupna pismenost Evrope i Sredozemlja počiva na vinčanskom pismu.



    Osim toga, zapanjujuće je da srpska azbuka ima čak 20 istovetnih simbola kao i vinčansko pismo, te je tako i ona nastala iz ove, a ne grčke azbuke, kako se i danas uči po školama. Činjenica da pismo nije “došlo” na Balkan, nego da se odavde širilo po evromediteranskom prostoru, bitno menja sliku predantičke istorije.



    Kompletna germansko-nordijska škola, koja je smatrala da su Sloveni divlja plemena koja su u Evropu stigla iz ruskih stepa tek pošto su se ostali narodi civilizovali, pada ovim otkrićima u vodu. A to mnogi nisu smeli da dozvole, jer im je od širenja ovakvih laži zavisila egzistencija. Danas je već uveliko u celom svetu prihvaćeno da znaci iz Vinče predstavljaju pismo i to ne neko staroevropsko ili podunavsko, već vinčansko pismo.



    Nacionalni simbol Srba iz Dunavske Srbije je krst sa četiri ocila (ćirilična slova s), i nalazi se u Vinčanskom pismu.



    Nedavno su ugledni nemački Univerzitet u Tibingenu i Geološki institut u Hajdelbergu potvrdili da je arheološki lokalitet Belica kraj Jagodine najstarije svetilište Evrope. U naselju iz ranog neolita nađena najveća riznica praistorijskih umetničkih dela na svetu, sa oko 100 čovekolikih figura od kamena, kosti i gline, starih oko 8.000 godina. Na figurama iz Belice predstavljene su sve faze nastanka i razvoja ljudskog ploda, od začeća do porođaja. Ovakve predstave nisu nikada do sada zabeležene u umetničkom stvaralaštvu čovečanstva. Nemački stručnjaci su lokalitet kraj Jagodine nazvali arheološkom senzacijom 21. veka!


    Danas se deci u slovenskim školama predaje neuverljiva, tuđa verzija “seobe naroda” i “varvarskih napada” u vreme raspada zapadnorimske imperije kao istina o doseljavanju Slovena na Balkan, koji su odjednom izronili iz nekih dalekih močvara, došli na Balkan i bez i jedne zabeležene bitke satrli civilizovane narode koji su ovde žiuveli! Samo zdrava i poštena nauka bi mogla da pomogne da se izađe iz začaranog kruga mržnje koju je Vatikan doneo na Balkan falsifikovanjem istorije, krstaškim ratovima ratovima, pokatoličavanjem i sakrivanjem istine!


    Šta znači “Autohtoni” na zastavi “Velike Albanije”?

    Ne bi li nekako izašli na kraj sa neposlušnim Srbima, oni su nedavno smislili novu intrigu. Albanci, jedini narod Evrope koji nije imao svoju borbu za nacionalno oslobođenje, i koji zbog toga i nema nacionalne heroje, već je morao da uzme Srbina Skender-bega za istog; najednom su postali Iliri, narod koji je mirno živeo na Balkanu, dok nisu došli zli Srbi i proterali ga u jalove Albanske gudure. Bez ikakvog naučnog dokaza Albancima se ovim želi dati istorijsko pravo na balkanske teritorije, naravno na štetu Srbije.

    Arnautska plemena, koja nikada u istoriji nisu ispoštovala niti jedan sklopljeni dogovor, promovišu se u starosedeoce Balkana sa pravom da se legitimno bore za svoje “vekovne teritorije”. I sami smo svedoci da oni to zdušno koriste, trpajući u “Veliku Albaniju” ne samo srpske, već i teritorije sadašnjih država: Grčke, Crne Gore i Makedonije. Mislite li da će Evropski parlament doneti rezoluciju o tome?



    Genetika kao neoborivi dokaz

    Anatolij Aleksejević Kljosov, profesor na Harvardu, jedan je od osnivača DNK-genealogije – nauke koja razmatra brzine mutacija u DNK i na osnovu toga određuje vreme drevnih migracija, vreme davnih istorijskih događaja i mnogo toga drugog što je u vezi sa evolucijom čoveka, naseljavanjem naše planete po oblastima, kao i arheologijom, jezikoslovljem i rodoslovnim linijama sadašnjih ljudi.


    Dr Kljosov je genetskim istraživanjima na prostoru Evrope došao do neoborivih naučnih dokaza:

    “Haplogrupa R1a kod Srba seže mnogo milenijuma u dubinu vremena. Vinčanska kultura je njihova – Srpska. Od glavnih rodova kod Albanaca “dinarske” grupe (I2a) ima 12%, a kod Srba 33%, kod Hrvata 37%. I haplogrupe R1a kod Albanaca ima manje – 9%, kod Srba 16%, kod Hrvata 24%. Tako da određena količinska razlika postoji. I čime se ona kompenzuje?

    Trima haplogrupama, kojih je kod Slovena malo: to su E1b (28% kod Albanaca, 18% kod Srba i 10% kod Hrvata), J2 (20% kod Albanaca, 8% kod Srba, 6% kod Hrvata), R1b (16% kod Albanaca, 8% kod Srba, 9% kod Hrvata). Drugim rečima, kod Albanaca ima više nosilaca haplogrupa koje nisu “iskonski slovenske”, i to ih ne čini starosedeocima.”

    izvor;radiosrpska
    Kad zaćutim, okrenem se i odem, to ne znači da si ti pobedio, to znači da više nisi vredan mog vremena.

    [Samo registrovani clanovi mogu videti ovaj sadrzaj. ] DJ. Vesna®
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  9. #8
     OFF 
    Verni Član
    Poeni: 400,639, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    Dostignuća:
    Tagger First ClassOverdrive50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Discussion Ender
    stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart's Avatar
    Država
    Bosnia-Herzegovina
    Registrovan
    Sep 2013
    Pol
    Musko
    Zadnji Put Online : 03.09.2020 @ 17:38
    Postovi
    8,024

    icon7 Odg: Istorija Srbije

    Istorija Srbije - Autor:Srdjan Kljujic


    Kao i ostala južnoslovenska plemena, Srbi su došli na Balkan za vreme velike seobe naroda tokom 6. i 7. veka naše ere. Najranije sistematizovane podatke o Srbima na Balkanu nalazimo u spisima vizantijskog cara Konstantina VII Porfirogenita, u X veku. Tada su Srbi naseljavali teritoriju sadašnje zapadne Srbije, istočne i centralne Bosne, Hercegovinu sa jadranskom obalom između reke Cetine i Skadarskog jezera, a na jugu prostor do reke Lima i planinskog lanca Prokletije. Prva srpska država je bila formirana pod dinastijom Višeslavića, a u okolnostima spoljašnje ugroženosti od strane Bugara i Vizantije. Pod uticajem Vizantije dogodila se važna promena u srpskom narodu, koja će imati prvorazredni značaj u njegovoj budućnosti: krajem IX veka počinje proces napuštanja paganstva i pokrštavanje, u čemu je prednjačila vladarska porodica Višeslavića.
    Nakon ovog prvog uspona srpske države nastupila je oseka i period razdrobljenosti i kriza, koji je trajao do pred kraj XII veka. Nakon borbe sa braćom oko prestola, 1170. godine na vlast je došao Stefan Nemanja, osnivač dinastije Nemanjića. On je otpočeo obnovu srpske države u Raškoj oblasti. Neki put pod okriljem Vizantije, a ponekad protiv nje, veliki župan (to je rang kneza) Stefan Nemanja je proširio teritoriju svoje države na istok i jug, i pripojio joj ponovo Zetu i primorje. Osim vođenja države veliki župan je mnogo polagao i na podizanje manastira. Među njegove zadužbine spadaju u Raškoj oblasti Đurđevi Stupovi i Studenica u kojoj je i sahranjen, i Hilandar na Svetoj Gori.



    Stefana Nemanju je nasledio srednji sin Stefan, dok je najstarijem sinu Vukanu dodeljen na upravu deo tadašnje srpske države, Zetska oblast (današnja Crna Gora). Najmlađi Nemanjin sin Rastko se zamonašio i uzeo ime Sava, posvetivši se duhovnosti svog naroda. Pošto je Rimska kurija od ranije gajila ambicije da pod svoj uticaj podvede i Balkan, Stefan je to iskoristio, od pape zatražio krunu i prvi među Srbima bio krunisan za kralja 1217. godine. Njegov brat Sava je u Vizantiji isposlovao autokefalnost Srpske crkve i 1219. godine bio postavljen za prvog srpskog arhiepiskopa. Time su Srbi stekli oba vida samostalnosti koja je poznavao srednji vek: duhovnu i svetovnu.

    Naredna generacija srpskih vladara, koju su činili sinovi Stefana Prvovenčanog Radoslav, Vladislav i Uroš I, značila je stagnaciju u državnom razvitku. Sva tri kralja su bila u većoj ili manjoj zavisnosti od susednih država Vizantije, Bugarske ili Ugarske. Veze sa Mađarima su uslovile da kralja Uroša I na prestolu nasledi sin Dragutin, koji je bio oženjen mađarskom princezom. Kasnije, kada je Dragutin abdicirao u korist svog mlađeg brata Milutina, dobio je od mađarskog kralja Ladislava IV zemlju u severoistočnoj Bosni, Srem, Mačvu i Beograd, a osvojio je i pripojio i teritorije u severoistočnoj Srbiji. Time su te oblasti prvi put ušle u sastav srpske države.
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  10. #9
     OFF 
    Verni Član
    Poeni: 400,639, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    Dostignuća:
    Tagger First ClassOverdrive50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Discussion Ender
    stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart's Avatar
    Država
    Bosnia-Herzegovina
    Registrovan
    Sep 2013
    Pol
    Musko
    Zadnji Put Online : 03.09.2020 @ 17:38
    Postovi
    8,024

    icon7 Odg: Istorija Srbije

    Pod vladavinom kralja Milutina, mlađeg Dragutinovog brata, Srbija je dalje ojačala, uprkos situaciji da katkad mora da ratuje i na tri fronta. Milutin je u istoriji ostao poznat i kao vešt diplomata, koji je rado koristio jedno od uobičajenih srednjevekovnih diplomatskih sredstava - dinastičke brakove. Ženio se pet puta, mađarskim, bugarskim i vizantijskim princezama. Naročito je ostao poznat po gradnji crkava, od kojih neke spadaju među najlepše primere našeg srednjevekovnog graditeljstva: Gračanica na KosovuSv. Arhangela u Jerusalimu,Saborna crkva u Hilandaru i dr. Zbog svojih zadužbina kralj Milutin je proglašen za sveca, uprkos svom burnom životu. Njega je nasledio sin Stefan, kasnije prozvan Dečanski. Dečanski je donekle proširio teritoriju države na istoku dobivši Niš sa okolinom, a na jugu oblasti u Makedoniji. Nadimak Dečanski dobio je zbog podizanja najmonumentalnijeg srpskog srednjevekovnog manastira Visoki Dečani u Metohiji.

    Srednjovekovna Srbija, koja je u političkim, ekonomskim i kulturnim sferama zauzimala ugledno mesto u srednjovekovnoj Evropi, dostigla je svoj vrhunac sredinom 14. veka, za vreme vladavine cara Stefana Dušana. Iz tog doba je i Dušanov zakonik, najveće zakonsko dostignuće srpskog srednjevekovlja, jedinstveno među feudalnim državama Evrope u to vreme. Nomokanon Svetog Save, Dušanov zakonik, freske i arhitektura srednjovekovnih manastira, koji krase srpske zemlje večni su svedoci civilizacije srpskog naroda.Dušan je na račun Vizantije udvostručio teritoriju svoje države, proširivši je na jugu, jugozapadu i istoku.Nakon cega se proglasio za cara. Nasledio ga je sin Uroš, zvani Nejaki, što već samo po sebi govori o stanju države koja počinje da zapada u stanje feudalne anarhije. U to vreme se javlja i nova opasnost: turska Osmanska država, koja postepeno iz Azije prelazi u Evropu, osvojivši najpre Vizantiju, a potom i ostale balkanske države.

    Posto su porazili srpsku vojsku u dve ključne bitke: na reci Marici 1371. gde je poražena srpska vlastela iz Makedonije i na Kosovu Polju 1389, gde je poražena vojska kneza Lazara, koji je tada bio najjači oblasni vladar u Srbiji i komandant vojske svojih vazala. Bitka na Kosovu je definitivno rešila sudbinu Srbije, jer nakon nje u zemlji više nije bilo sile koja bi mogla da se suprotstavi Turcima. To je bio nestabilan period u kome su vladali sin i naslednik kneza Lazara despot Stefan Lazarević, koji je bio pravi vitez evropskog tipa, vojskovođa i pisac, a zatim njegov rođak Đurađ Branković, koji je prestonicu države preselio na sever, u novoizgrađeni grad Smederevo. Turci su nastavili svoja osvajanja sve dok nisu uspeli da zauzmu celu teritoriju srpske države 1459. godine, osvojivši Smederevo. Srbija je bila pod vlašću Otomanske carevine skoro pet vekova, Turci su se naročito okomili na srpsku aristokratiju, istrebljujući fizički društvenu elitu. Pošto je Turska carevina bila islamska država teokratskog tipa, u kojoj su hrišćanski Srbi bili narod drugog reda, izloženi nasilju, ponižavanju i eksploataciji, srpski živalj je napuštao razvijena i urbanizovana rudarska, zanatska i trgovačka središta i povlačio se u nepristupačne planine, baveći se uglavnom stočarstvom.

    Srpski otpor Otomanskoj dominaciji, naročito je uzeo maha početkom 19. veka, buknuvši u Prvom i Drugom srpskom ustanku 1804. i 1815. godine. Turska se u to vreme već nalazila u stanju duboke krize bez perspektive na oporavak, što se posebno teško odražavalo na hrišćanske narode koji su u njoj živeli. Srbi su podigli ne samo nacionalnu nego i socijalnu revoluciju, nakon koje je Srbija počela da hvata korak sa ostalim evropskim državama, prihvativši vrednosti građanskog društva. Kao rezultat ovih ustanaka i potonjih ratova protiv Otomanske imperije, formirana je nezavisna Kneževina Srbija, koja je bila međunarodno priznata 1878. godine.

    U ovom periodu su se oko vlasti nadmetale i smenjivale dve dinastije, čiji su rodonačelnici bili Đorđe Petrović - Karađorđe, vođa Prvog srpskog ustanka protiv Turaka i Miloš Obrenović, vođa Drugog srpskog ustanka. Dalji razvoj Srbije je bio obeležen opštim napretkom u ekonomiji, kulturi i umetnosti, čemu je pre svega doprinela mudra državna politika, koja je slala mlade ljude na školovanje u evropske metropole, odakle su donosili novi duh i novi sistem vredosti. Jedan od spoljnih izraza transformacije kroz koju je sada prolazila nekadašnja turska provincije bilo je i proglašenje kraljevine, 1882. godine.

    Tokom njene integracije u evropski poredak država, u drugoj polovini 19. veka, bile su osnovane prve političke partije, čime politički život dobija novi zamah. Državni udar 1903, koji je doveo na tron Karađorđevog unuka, kralja Petra Prvog Karađorđevića, otvorio je put parlamentarnoj demokratiji u Srbiji. Evropski obrazovan, ovaj liberalni kralj je preveo delo "O slobodi" Džona Stjuarta Mila na srpski jezik i dao svojoj zemlji demokratski ustav, koji je Srbiju uveo u period parlamentarizma i političkih sloboda, a koji je prekinut novim oslobodilačkim ratovima. Balkanski ratovi 1912 - 1913. godine okončali su tursku dominaciju na Balkanu. Turska je potisnuta sve do moreuza, a od njenih evropskih teritorija formirane su nacionalne države balkanskih naroda.
    Atentat na austrougarskog prestolonaslednika Franca Ferdinanda u Sarajevu 1914. poslužio je kao povod za njen napad na Srbiju, čime je i započeo Prvi svetski rat. Srpska vojska je hrabro branila nezavisnost svoje zemlje i odnela velike pobede, ali suprotstavljena nadmoćnim neprijateljskim snagama Nemačke, Austrougarske i Bugarske, morala je da se preko Albanije povuče sa nacionalne teritorije i kasnije nastavi borbu na Solunskom frontu, zajedno sa ostalim snagama Antante, koju su činile Francuska, Engleska, Rusija, Italija i Sjedinjene Američke Države. U toku ovog rata Srbija je izgubila 1.264.000 (28%) stanovnika od ukupne populacije od 4.529.000 i to 58% muškog stanovništva, od čega se nikada nije oporavila. Ovim ogromnim žrtvama Srbija je dala značajan doprinos pobedi saveznika i preuređenju Evrope i Sveta nakon rata.
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

  11. #10
     OFF 
    Verni Član
    Poeni: 400,639, Nivo: 1
    Level completed: 99%, Points required for next Level: 0
    Overall activity: 0%
    Dostignuća:
    Tagger First ClassOverdrive50000 Experience PointsSocialVeteran
    Nagrade:
    Discussion Ender
    stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart has a reputation beyond repute stuart's Avatar
    Država
    Bosnia-Herzegovina
    Registrovan
    Sep 2013
    Pol
    Musko
    Zadnji Put Online : 03.09.2020 @ 17:38
    Postovi
    8,024

    icon7 Odg: Istorija Srbije


    Završetkom Prvog svetskog rata i propašću otomanske i austrougarske imperije stvoreni su uslovi da u decembru 1918. godine bude proglašena Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca. Jugoslovenska ideja je dugo živela u intelektualnim krugovima tri naroda koji su dali ime novoj državi, ali do ovog trenutka međunarodna konstalacija političkih snaga i interesa nije omogućavala njenu realizaciju. No, intelektualci su nakon rata ustupili mesto političarima, a najuticajniji hrvatski političari su se suprotstavljali novoj državi od samog početka.


    Hrvatska seljačka stranka (HSS), pod vođstvom Stjepana Radića, a kasnije Vlatka Mačeka pretvorila se vremenom u masovnu stranku koja zastupa hrvatske nacionalne interese. Po mišljenju njenih lidera hrvatsko nacionalno pitanje nije bilo rešeno na zadovoljavajući način u jugoslovenskoj državi. Kao sredstvo političke borbe izabrali su sistematsku opstrukciju državnih institucija i sklapanje političkih koalicija uperenih protiv jedinstva države, iznuđuju tim metodima izvesne ustupke. Svako aktuelno političko ili ekonomsko pitanje korišćeno je da bi se postavilo tzv. hrvatsko pitanje, kao nerešen problem.

    Pokušavajući da se nosi sa ovim izazovom i spreči dalje slabljenje zemlje, kralj Aleksandar Karađorđević je 1929. godine zabranio nacionalne političke partije, lično preuzeo vlast i preimenovao zemlju u Jugoslaviju. On se nadao da će time obuzdati separatističke tendencije i ublažiti nacionalističke strasti. Ali u međunarodnim odnosima je došlo do promene odnosa snaga: u Italiji i Nemačkoj na vlast su došli fašisti i nacisti, a u Sovjetskom Savezu Staljin. Ni jednoj od ovih država nije odgovarao kurs politike koju je vodio kralj Aleksandar, jer su prve dve težile reviziji međunarodnih ugovora potpisanih nakon Prvog svetskog rata, a Sovjeti da povrate svoje pozicije u Evropi i povedu aktivniju međunarodnu politiku. Jugoslavija je bila velika prepreka ovim težnjama, a kralj Aleksandar stožer jugoslovenske politike.


    U Marselju 1934. godine, prilikom zvanične posete Francuskoj, kralja Aleksandra je ubio pripadnik bugarske ekstremne nacionalističke organizacije (tzv. VMRO), koja je gajila aneksionističke pretenzije prema istočnim i južnim teritorijama Jugoslavije, u saradnji sa ustašama, pripadnicima hrvatske fašističke separatističke organizacije. Međunarodna politika druge polovine tridesetih godina je u bila ispunjena naraslom netrpeljivošću najkrupnijih aktera, agresivnim ponašanjem totalitarnih država i izvesnošću da poredak uspostavljen nakon Prvog svetskog rata gubi svoja uporišta, a njegovi zaštitnici svoju snagu. Podržavani od fašističke Italije i nacističke Nemačke i pod njihovim pritiskom, hrvatski lider Vlatko Maček i njegovi istomišljenici uspeli su da uspostave tzv. Banovinu Hrvatsku 1939. godine. Tim sporazumom Hrvatska je još uvek ostajala u sklopu Jugoslavije, ali je ubrzano nastojala da izgradi zaseban politički identitet u međunarodnim odnosima.
    Odgovor Sa Citatom Odgovor Sa Citatom

Informacija Teme

Users Browsing this Thread

Trenutno 1 korisnika pregleda ovu temu. (0 članova i 1 gosta)

     

Slične Teme

  1. Istorija Balkana
    Od Vesna u forumu Istorija
    Odgovori: 12
    Zadnji Post: 24.08.2014, 14:12
  2. Odgovori: 2
    Zadnji Post: 04.02.2014, 20:37
  3. Trube Srbije
    Od Zile1991 u forumu Muzika u 320kbps-Wav-Flac
    Odgovori: 0
    Zadnji Post: 04.11.2013, 18:09
  4. Istorija Srba
    Od Mira u forumu Istorija
    Odgovori: 10
    Zadnji Post: 21.09.2013, 09:07
  5. Istorija Srba
    Od milijana u forumu Domace Knjige
    Odgovori: 0
    Zadnji Post: 12.06.2013, 03:09

Članovi koji su pročitali ovu temu : 0

Nemate dozvolu da vidite spisak imena.

Tagovi za ovu Temu

Pravila Postanja

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts


O Nama

    Narodni radio, melem za uši ko ne sluša može da ga nađe na www.radiosumadinac.org

Preporučeni Linkovi

Pratite nas na

Twitter Facebook youtube Flickr DavianArt Dribbble RSS Feed



RSS RSS 2.0 XML MAP HTML
Loading...
Svaki korisnik ovog sajta odgovoran je za sadržaj poruke koju objavi na sajtu. Sajt se odriče svake odgovornosti za njihov sadržaj. Postavljanjem vaše poruke ili vašeg autorskog dela saglasni ste da ovaj sajt postaje distributer vašeg dela i odričete se mogućnosti njegovog povlačenja ili brisanja bez saglasnosti uprave sajta. Distribucija sadržaja sa ovog sajta je dozvoljena samo u nekomercijalne svrhe, uz obaveznu napomenu da je sadržaj preuzet sa ovog sajta i uz obavezno navođenje adrese RadioSumadinac.org. Kako je sajt ovih dimenzija nemoguće u potpunosti kontrolisati, ukoliko primetite materijal nad kojim Vi ili neko drugi već ima autorska prava, odmah nam se obratite i materijal će biti uklonjen. Za sve ostale vidove distribucije obavezni ste da prethodno zatražite odobrenje od vlasnika Sajta


Optimizovano za rezoluciju: 1920x1080