Kurilska ostrva

Kurilska ostrva se nalaze između poluostrva Kamčatke na severu i japanskog ostrva Hokaido ("Severna zemlja") na jugu. Dužina ovog arhipelaga koji odvaja Ohotsko more od Tihog okeana iznosi 1200 km, a sačinjavaju ga 32 vulkanska ostrva ukupne površine 15 600 kvadratnih kilometara.


Na njima živi oko 30 000 ljudi naroda Aina (potomci najstarijeg stanovništva Japana), ruskih doseljenika, ribara i znatan broj pripadnika oružanih snaga Rusije. najveća ostrva idući od severa ka jugu su Paramušir ("Prostrano ostrvo"), Urup ("Losos") koje je nastalo spajanjem padina i podnožja 25 vulkana, Iturup ("Meduza") i Kunašir ("Crno ostrvo") koje je udaljeno od japanskog ostrva Hokaido 22 km.

Na Kurilskim ostrvima ima 160 vulkana, od kojih 38 aktivnih, iz čijih kratera izbijaju vodena para i drugi gasovi, koji se kondenzuju u vazduhu obrazujući oblake, a povremeno, pri vulkanskim erupcijama, iz kratera se izbacuju oblaci dima i vulkanskog pepela do velikih visina. Po ovim pojavama ostrva su dobila zajednički naziv Kurilska - na jeziku Aina, koji su dali nazive svim ostrvima, kuri znači oblak, dim, a na ruskom kurit znači "pušiti se". Japanci ih nazivaju Čišima - "Hiljadu ostrva".

Oko 40 km jugoistočno od ostrva Kunašir nalazi se arhipelag Male kurilske grede dužine 90 km sa najvećim ostrvom Šikotan ("Krupnije ostrvo"). Većina ostrva je planinska sa pretežnim nadmorskim visinama od 500 m do 1000 m (najveća je na vulkanu Alaid na ostrvu Atlasova, 2339 m).

Po mirovnom ugovoru iz San Franciska 1951. godine Japan se odrekao svih prava na Kurilska ostrva ( i južni deo ostrva Sahalin). Danas ekonomski jak Japan traži natrag od Rusije sva ostrva južno od Paramušira, ali Rusija to odbija zbog njihovog velikog strateškog značaja za ovu državu.